Як я стаў беларусам
Адчуваньне сябе
|
26 лютага 2010 |
Як я стаў беларусам | 3 каментары
Шаноўныя сябры, колькасьць гісторый праекту "Як я стаў беларусам" дасягнула ўжо амаль паўтары сотні. Самапавага, справядлівасьць, уплыў дзядоў, цікаўнасьць да гісторыі, пратэст, любоў... Далей »Віталь Сіліцкі: «Быць у сваім часе»
Мая гісторыя – гэта гісторыя трансфармацыі з савецкага беларуса ў тое, што нашыя ворагі пагардліва вызначаюць як «сведаміт». Ну і хай сабе пагарджаюць, ці ўпершыню? Далей »Наталля Залеская: “Усвядоміла сваю адказнасць”
|
3 лютага 2010 |
Як я стаў беларусам | 5 каментароў
– Мая гісторыя пераходу да беларускасці можа здацца даволі простай і банальнай для ўсіх тых, хто ўжо зрабіў гэты крок. Проста аднойчы я прачнулася і зразумела, што больш так не магу і што я пачынаю размаўляць па-беларуску. Мне тады было 16 гадоў, я вучылася ў адзінаццатым класе. Далей »Кацярына Лабецкая :”Голас лёсу, ці Гісторыя аднаго ахвяравання багам пад назвай “Підманулі Галю, забралі з сабою…”
– Беларускасць - гэта мой надзвычай цікавы штодзённы абавязак. Што казаць, кожны дзень вы ўстаяце, рушыце ў прыбіральню, потым у ванну.
Так бы мовіць, ачышчаецеся ад начнога дый іншага бруду. Далей »Ян Маркаў: “Быць у гармоніі са сваёй краінай”
– Як ні дзіўна, асэнсаванае разуменне, што я беларус, і менавіта беларус, а не рускі, ці ўкраінец, прыйшло да мяне ў Маскве, падчас навучання ва універсітэце. Тады я сустрэў прадстаўнікоў іншых нацыянальнасцяў, перш за ўсё каларытных каўказцаў, Далей »Уладзімір Сіўчыкаў: “Запісаўся беларусам”
– Калі глядзець збоку, дык часам можа падацца, што беларусы - скрозь дуалісты. Дагэтуль памятны падзел на Усходнюю і Заходнюю Беларусь. Паводле Канстытуцыі краіна завецца Рэспубліка Беларусь, але сёй-той упарта мянуе яе Беларусіяй. Далей »Антон Каліноўскі: “Паўплывалі бацькі”
– Я вырас у беларускамоўнай сям'і, бацькі працавалі ў беларускіх незалежных медыях. Памятаю, калі мне было пяць гадоў, бацькі жадалі, каб я пайшоў у беларускамоўны дзіцячы садок! Далей »Сяргей Сакума: “Беларусь - гэта як каханне”
– На ўсходзе Беларусі, дзе я нарадзіўся, усе вакол размаўлялі па-руску. Толькі бабуля, што жыла разам з намі, раптам устаўляла свае: “анягож”, “скуля я ведаю”. Я неўпрыкмет набіраўся сякіх-такіх словаў і пасля ўстаўляў у школьныя сачыненні. Далей »Юля Аляксеенка: “Гарманічнае развіццё”
– У жыцці кожнага маладога чалавека надыходзіць момант, калі яму трэба знайсці базіс для найдалейшага гарманічнага развіцця. Узнікаюць памкненні нешта глабальна змяніць. Далей »Дзяніс Шляхціцаў: “Творчасць – жыццёвае крэда”
– Для мяне быць беларусам – гэта заўсёды з павагай i пяшчотай ставіцца да нашай роднай мовы. На жаль, у паўсядзённым жыцці я ўжываю яе нячаста. Але як музыка хачу сказаць, што найлепшыя песні нашага гурта – менавіта на беларускай мове. Далей »
