Як я стаў беларусам
-- Тое, што я люблю Беларусь і што мне не ўсё роўна, што з ёй адбываецца, я зразумела ў школе. Гэта быў цудоўны час адраджэння, калі толькі пачыналі выходзіць нацыянальныя падручнікі па гісторыі,
Далей »
-- Беларусам я менавіта стаў. Мае карані хаваюцца недзе ў гарах паўночнага Каўказа. Беларуска толькі маці, а бацька – цалкам каўказскі чалавек. Я ўсё жыццё пражыў, амаль не выязджаючы, на землях Беларусі. Заўжды хацелася стаць больш падобным да людзей, што жывуць тут.
Далей »
Бягу над рэчкай сцежкай вузкай,
Гукаюсь песняю з зямлёй.
Я нарадзілась беларускай,
Ды з чягам часу стала ёй.
Далей »
-- Гісторыя маёй беларускасці звязаная са зрокам. Я моцна застудзіў вока, была страшная хвароба, якую нават не буду называць. Думаў, што ўсё не так страшна, і вырашыў пераляжаць. У выніку давялося звярнуцца ў бальніцу; дактары спалохаліся.
Далей »
-- Я нарадзілася ў Мінску яшчэ ў савецкія часы. У пэўным сэнсе мне пашанцавала: перажыла хрушчоўскую адлігу, брэжнявізм… Нарадзіўшыся ў СССР, толькі выязджаючы за межы сваёй рэспублікі, я адчувала, што я беларуска.
Далей »
-- Я нарадзіўся ў панскай Польшчы ў 1934 годзе, маю ўжо 76 гадоў. Ваджу экскурсіі.
Глыбокае, з якога я родам, адносіцца да Заходняй Беларусі. Да 1939 году мы былі пад панскай Польшчай. Людзі размаўлялі на трасянцы.
Далей »
-- Як я ўсвядоміла сябе беларускай? Гэта доўгая гісторыя. Магчыма, усё пачалося яшчэ са школы: заўсёды любіла чытаць і больш за ўсё – гістарычную літаратуру. Цяпер я гісторык.
Далей »
-- Аднойчы настаўніца папрасіла клас маёй сястры намаляваць герб і сцяг (тады – Пагоня і бел-чырвона-белы). Малюнак маёй сястры доўга вісеў у школе, і я ганарыўся тым, што яго малявала мая сястра. Навучацца тата адправіў мяне ў адзін з першых класаў з ангельскіх ухілам, дзе выкладанне вялося па-беларуску.
Далей »
-- Нарадзілася я ў Ленінградзе і жыла там шэсць гадоў. Кожнае лета ездзіла да бабулі, адкуль прывозіла ў дзіцячы садок словы “патэльня”, “бульба”. Я кажу: “Гэта бульба”, – а дзеткі мне: “Что?.. Это картошечка!” Вельмі сумавала, што мяне не разумелі. У нейкі цудоўны момант маці пачала самааддана і натхнёна вывучаць гісторыю.
Далей »
У дзяцінстве я размаўляў па-беларуску ў асноўным з бабуляй і дзядулем, таму што маці ў мяне нарадзілася і нейкі час гадавалася ў Расіі – дачка вайскоўца. Таму беларускую мову яна ўрэшце вывучыла, але вымаўленне ў яе такое, што часам цяжка зразумець.
Далей »Напісаць
Старонка 1 з 16 1 2 3 4 5 » ... Апошняя »
