Шызафрэнія пра параною
Ці магчымы 1984 у годзе 2009 ад Н.Х.? Альбо лепей паставіць пытаньне інакш: ці магчымы рэстайлінг 1984 у межы reality-show? Шоў нашага жыцьця? У асобнай краіне зь яе асабістым меркаваньнем? Далей »
Ці магчымы 1984 у годзе 2009 ад Н.Х.? Альбо лепей паставіць пытаньне інакш: ці магчымы рэстайлінг 1984 у межы reality-show? Шоў нашага жыцьця? У асобнай краіне зь яе асабістым меркаваньнем? Далей »
Мы жывем у часы суцэльнай дыфузіі жанраў — куплены ў кнігарні раман лёгка можа аказацца інтэрнэт-раманам, зборнік апавяданьняў — перанесеным на паперу блогам, п’еса — смс-перапіскай... Таму жартаўлівае вызначэньне: «Паэзія — гэта тое, што напісана ў слупок, а проза — тое, што ў радок», не такое ўжо і кепскае — ў сьвятле сучаснай літаратуры. Тэкст цалкам. Далей »
Падсумаваўшы ацэнкі нашых экспертаў, можна з упэўненасцю назваць найлепшую перакладную кнігу 2009 году. Ёй стаў раман польскага пісьменніка Вітальда Гамбровіча “Ferdydurke” ў перакладзе Васіля Сёмухі. У сваіх рэйтынгах гэты твор узгадалі пяць з шасці нашых экспертаў. Далей »
В «Паранойе» все ищут то, чего там нет. Все ожидают хорошей и точной книги. Потому пока читают «Паранойю», своего рода «потребительскую версию» антиутопии, в которой вместо тонкого анализа ситуации представлены бренды, в виде «диктатуры» и «паранойи». Далей »
Адна з апошніх кніг серыі Кнігарня «Наша Ніва» належыць не толькі пяру ды клавіятуры вядомага гарадзенскага журналіста, але і хвасту, вусам і кіпцюрам ягонага ката. Далей »
Палітычная мапа свету не мае сумневаў у тым, што Рэспубліка Беларусь – суверэнная незалежная дзяржава. Аднак нягледзячы на фармальную незалежнасць Беларусь дагэтуль застаецца ў сферы інтэлектуальных і культурных (а, зрэшты, і палітычных) уплываў Расіі. Самі таго не ўсведамляючы, мы глядзім на свет і сябе ў ім чужымі вачыма, з чужое званіцы – бачым не тое, якімі мы ёсць насамрэч, а тое што выгадна і зручна бачыць у нас іншым. Далей »
Сяргей Рублеўскі Ў, тое, што мы скарацілі. – Мінск: Медысонт, 2009 Напэўна, кожны чалавек, раней ці пазней, але непазбежна перажывае перыяд, які ўмоўна можна назваць “дыдактычным”. У гэты час ён імкнецца ўпарадкаваць свае ўспаміны, асэнсаваць большую частку пражытага жыцця. А здабыты за гэты час досвед дазваляе чалавеку “бываламу” ўзвысіцца над мітуснёй паўсядзёншчыны і нетаропка, флегматычна апавядаць, апавядаць… Далей »
Рэцэнзія на кнігу вершаў Аксаны Спрынчан «Жывая» Уражанне ад першага прачытання, дакладней, прагортвання кнігі Аксаны Спрынчан “Жывая” – лірычная гераіня пастаянна ўжывае каву, ставіць крыжыкі і малюе сняжынкі. Аднак адразу ж захацелася і нешта занатоўваць, аналізаваць. Далей »
Самая гучная палітычная справа на землях былой Рэчы Паспалітай у першай траціне ХІХ ст., справа філяматаў і філярэтаў, скончылася масавай высылкай яе ўдзельнікаў і закрыццём найстарэйшай навучальнай установы імперыі, агменя рэчпаспалітаўскай адукацыі і літаратурнага жыцця, Віленскага ўніверсітэту. Далей »
Імя Уладзіміра Жылкі стаіць у шэрагу самых адметных дзеячаў беларускага Адраджэння. Яркі прадстаўнік паэзіі Заходняй Беларусі, ён заявіў пра сябе як арыгінальны майстар слова і перакладчык. У кнізе «Матылі» сабрана паэтычная спадчына Уладзіміра Жылкі. Далей »