Як я стаў беларусам
Ганна Емялёва: “Гэта наш спосаб існаваць”
-- Я нарадзілася на гэтай зямлі. І з часам пачала адчуваць яе. Адчуваць, што людзі, якія спрадвеку тут жылі, іх мова і культура - гэта сама гэтая зямля. Далей »
Зміцер Трафімчук: "Стаў беларусам праз мову"
– Я стаў беларусам праз мову. Дзесьці на працягу году пераконваў сябе, што варта пачаць размаўляць па-беларуску. На той час я займаўся самаадукацыяй, шмат чытаў, спасцігаў іншыя рэчаіснасці, знаёміўся з правільнымі людзьмі, стасункі з якімі дапамагалі мне пераканацца, што абраны мной шлях - правільны, і па-беларуску размаўляць варта. Далей »
Ганна Мядзведзева: "Гэта жыццё, гэта лёс"
-- Тое, што мы беларусы, я ведала заўжды. Нават дзядуля, які з Бранскай губерні, называў сябе беларусам. Нават назва ў яго вёскі беларуская -- Сачылава.
Тады на беларускай мове ўвогуле не размаўлялі нідзе: не было ні беларускіх класаў, ні нават беларускіх школ. Далей »
Віталь Сіліцкі: "Быць у сваім часе"
Мая гісторыя – гэта гісторыя трансфармацыі з савецкага беларуса ў тое, што нашыя ворагі пагардліва вызначаюць як «сведаміт». Ну і хай сабе пагарджаюць, ці ўпершыню? Далей »
Адчуваньне сябе
|
4 лютага 2010 |
Як я стаў беларусам | Адзін камэнтар
Шаноўныя сябры, колькасьць гісторый праекту "Як я стаў беларусам" дасягнула ўжо амаль паўтары сотні. Самапавага, справядлівасьць, уплыў дзядоў, цікаўнасьць да гісторыі, пратэст, любоў... Далей »
Наталля Залеская: “Усвядоміла сваю адказнасць”
|
3 лютага 2010 |
Як я стаў беларусам | 5 каментароў
– Мая гісторыя пераходу да беларускасці можа здацца даволі простай і банальнай для ўсіх тых, хто ўжо зрабіў гэты крок. Проста аднойчы я прачнулася і зразумела, што больш так не магу і што я пачынаю размаўляць па-беларуску. Мне тады было 16 гадоў, я вучылася ў адзінаццатым класе. Далей »
Кацярына Лабецкая :"Голас лёсу, ці Гісторыя аднаго ахвяравання багам пад назвай “Підманулі Галю, забралі з сабою…"
– Беларускасць - гэта мой надзвычай цікавы штодзённы абавязак. Што казаць, кожны дзень вы ўстаяце, рушыце ў прыбіральню, потым у ванну.
Так бы мовіць, ачышчаецеся ад начнога дый іншага бруду. Далей »
Ян Маркаў: “Быць у гармоніі са сваёй краінай”
– Як ні дзіўна, асэнсаванае разуменне, што я беларус, і менавіта беларус, а не рускі, ці ўкраінец, прыйшло да мяне ў Маскве, падчас навучання ва універсітэце. Тады я сустрэў прадстаўнікоў іншых нацыянальнасцяў, перш за ўсё каларытных каўказцаў, Далей »
Уладзімір Сіўчыкаў: “Запісаўся беларусам”
– Калі глядзець збоку, дык часам можа падацца, што беларусы - скрозь дуалісты. Дагэтуль памятны падзел на Усходнюю і Заходнюю Беларусь. Паводле Канстытуцыі краіна завецца Рэспубліка Беларусь, але сёй-той упарта мянуе яе Беларусіяй. Далей »
Антон Каліноўскі: “Паўплывалі бацькі”
– Я вырас у беларускамоўнай сям'і, бацькі працавалі ў беларускіх незалежных медыях. Памятаю, калі мне было пяць гадоў, бацькі жадалі, каб я пайшоў у беларускамоўны дзіцячы садок! Далей »






