23.08.2011 | Будзьма ТУТ!

Блог Усяслава Чарадзея. Пост №18, у якім Усяслаў Чарадзей сустракаецца з Містэрам “Не” і тлумачыць яму полацкую палітыку

У калідорах трэцяга паверха часава-прасторавага кантынуума перастрэўся я з дзядком. Стаім, усміхаемся, паціскаем рукі. Пытае ён мяне:

– А вы, таварыш, хто такі? З капіталістычнага ці з сацыялістычнага блоку?

– Я, – кажу я, – не з блокаў, а з плоці і крыві, бо чалавек, хоць і напалову. Усяслаў Чарадзей мяне клічуць, князь полацкі.

– А-а! Гэта вы той, што дэструктыўны падкоп пад вялікую Русь капаў? На Нямізе дырдыганам уздырдыганіўся, сваіх братанічаў Яраславічаў мячом сек…

– Нікуды я не дырдыганіўся, – абурыўся я, – яны першыя пачалі…

І дэталёва патлумачыў яму полацкую палітыку:

– Гэтыя кіеўцы і наўгародцы, хлопцы, вядома, неблагія, але першыя – садысты: усё сіліліся мяне без дай прычыны ў турму на суткі ці нават на месяцы запраторыць, а другія – мазахісты: увесь час даставалі са сваімі прапановамі сталец наўгародскі заняць, нават нягледзячы на тое, што я званы з іхнай Сафіі гвалтам паздымаў і набег на Ноўгарад учыніў.

– Ага, так і ёсць, я ўсё прыгадаў, – усё ніяк не адчэпіцца дзядок. – Гэта ж вы ў часы Кіеўскай Русі праводзілі палітыку валюнтарызму і махровага імперыялізму?

– Чаго, дзеду, прабачце?

– Святая Русь, кажу, вам па барабане была? – на агульназразумелую пераклаў для мяне дзядок.

– Русь – гэта святое, – адбрахаўся я. – Я ж таксама быў збіральнікам рускіх земляў… вакол сябе. Хацелася, ведаеце, каб Русь была не Кіеўская, а Полацкая. А вы хто такі? – каб адвесці ўвагу ад маіх замежнапалітычных грахоў хітрамудра змяніў тэму гутаркі я.

– Я, – кажа дзядок, – Містэр “Не”.

– А, нешта такое прыпамінаю. Вы такі ўвесь у чорным плашчы і масцы, арыі спяваеце.

– Ды не Містэр “Х”, а Містэр “Не”, – абурыўся дзядок. – Я – Андрэй Андрэявіч Грамыка, ураджэнец вёскі Старыя Грамыкі, што на Гомельшчыне, незаступны міністр замежных справаў СССР. У свой час сустракаўся з Чэрчылем, Кенэдзі, Чарлі Чаплінам, Эйнштэйнам. За сваю няўступлівасць у перамовах з Захадам быў названы Містэрам “Не”.

Грамыка

– Спадар Містэр “Не”, вы ўсім і заўжды кажаце “не”?

– Так.

– Вы толькі што сказалі “так”.

– Не.

– Значыць, вы “так” не казалі?

– Так, не казаў.

– Вось вы зноўку сказалі “так”.

– Не, не сказаў.

І гэтак далей да бясконцасці. Бачу, размова ў нас не клеіцца. Думаю сабе: “Э-э, з такім цікавым суразмоўцам трэба больш пагутарыць. Лепей працягну я гутарку з Містэрам “Не” ў наступным пасце…”

Тэгі: , , ,

Дадаць каментар

*

*

Апошнія навіны

Яндекс.Метрика