Адзін мудры чалавек, назіраючы за нядаўняй дыскусіяй вакол розных пакаленьняў, розгалас якой зачапіў і «Свабоду», сказаў, што спрачаюцца аўтары ды шматлікія камэнтатары тэкстаў не пра пакаленьні. Спрачаюцца яны пра тое, што ёсьць быць беларусам. І на пытаньне гэтае адны адказваць баяцца, а іншыя баяцца яго нават задаваць. Я правёў шмат дзён ў задуменьні, спрабуючы зразумець, як адказаць на яго і ці варта пытацца. Далей »

  Каб больш уяўляць, што ж такое магдэбургскае права, мы паразмаўлялі з вядомымі спецыялістамі ў гэтай галіне. Самым цікаўным чытачам прысвячаем гэты тэкст. Далей »

Вашай увазе — праект кампаніі «Будзьма беларусамі!» «Жывая гісторыя». Партнёр праекту — сайт abw.by. «Выязджайце ў Смаргонь, там дзевачкі — агонь…” — пад гукі старадаўніх беларускіх песняў прачынаемся ў Кобрыне. Далей »

Прадстаўляем вашай увазе праект кампаніі «Будзьма беларусамі!» «Жывая гісторыя». Партнёр праекту – сайт abw.by. «This is the end… This is the end beautiful friend… This is the end… My only friend, the end…» Далей »

Віктар Марціновіч піша пра эмацыйны тэкст Усевалада Сцебуракі «Мы – пакаленне last». Далей »

Тыя, каму зараз 30-ць (+ - 5 год) - гэта прадстаўнікі апошняга пакаленьня беларусаў. Ва ўсім сьвеце вядзе рэй пакаленьне NEXT - але гэта не пра нас. Мы пакаленьне LAST. Не памыляюся. За намі ідзе ўжо не пакаленьне беларусаў, але пакаленьне грамадзянаў РБ. Ёсьць сярод іх, безумоўна, адзінкі, якія празь сям'ю ці нейкія выключныя зьявы атрымалі невылечны вірус беларускасьці. Але большасьць з маладзейшых - гэта жыхары РБ, але не беларусы. Далей »

Вашай увазе новы праект кампаніі "Будзьма беларусамі!"  "Жывая гісторыя". Партнёр праекта сайт abw.by. “Жыў сабе год чатырыста назад у беларускім горадзе Рагачове небагаты, але добрага роду дваранін па прозвішчы Гервасій Выліваха. Быў ён з калена Давойнаў, з клана - Мячоў, а якога герба - за даўнасцю год забылася. Усёй маёмасці яго было - замак-развалюха, некалькі коней веку мафусаілава, латы, ды меч, ды яшчэ шахматная дошка, але затое быў ён багаты сябрамі і неабдзелены жаночай увагай…” Далей »

Культурніцкі партал budzma.org прэзентаваў новы медыйны праект «Жывая гісторыя». Разам з журналістам Змітром Навіцкім усе ахвотныя запрашаюцца ў віртуальныя вандроўкі па гарадах і мястэчках, сведках вялікіх падзей, якія назаўсёды засталіся ў гісторыі краіны. У нашай гісторыі.   Далей »

Гэтым нарысам хочацца адкрыць міні-серыю, прысвечаную даўнім традыцыйным тутэйшым наліўкам ды настойкам. Паводле рускай Вікіпедыі, наліўка — гэта салодкі фруктова-ягадны спіртовы напой. Мацунак — 18-20%, аб'ёмнае ўтрыманне цукру — 28-40% (украінская Вікіпедыя дае крыху іншы дыяпазон значэнняў: ад 15,0% да 35,0% спірту). Настойкі ж утрымліваюць да 30% цукру пры мацунку да 45% спірту (ад 20% да 60% паводле ўкраінскай версіі). Далей »

Ну то як бы мусіў называцца традыцыйны беларускі алкагольны напой з мёду і зёлак, га? Хіба збіцень? Прабачце, але настойваю: “алкагольны збіцень” – гэта тыповы постмадэрнізм. Вынік часткова масавай гістарычнай неадукаванасці, а часткова – жадання вытворцаў знайсці эканамічную нішу пасля забароны “чарніла”. А сапраўдную назву доўга шукаць не трэба: гэта крупнік! Далей »