Кастусь Тарасаў: Нам застаецца адзін тапонім – «Беларусь»

tarasau

Нядаўна мая цётка перанесла інсульт. Выпісаўшыся з больніцы, яна замест звыклай рускай мовы загаварыла па-беларуску. Цётка трымаецца беларускай мовы. У дзяцінстве яе маці і ўсё яе сябры гаварылі па-беларуску, і зараз нейкі нерв саскочыў, і яна, хоць і ведае рускую мову, не можа нічога вымавіць на рускай мове.

Яе сын, інжынер у праектным бюро, разумеў беларускае мову, але пасля школьных урокаў беларускай мовы гаварыў толькі па-руску. Ён растлумачыў, што маці знаходзіцца ў замутнёным розуме, і не трэба ў яе пытацца, чаму яна кажа па-беларуску. Усё з цягам часу прыдзе ў норму. І яе ўнучка, якая скончыла школу, упэўненая, што беларуская мова гэтая часовая цяжкасць, і бабуля праз месяц-іншы загаворыць, як заўсёды, па-руску. Тэкст цалкам.