Калумністыка

«Цёпла й хораша (халодна й мярзотна) на душы». Лявон Вольскі пра сустрэчы з фанатамі і беларускую мову

Лявон Вольскі прыгадвае часы, калі яго толькі пачалі пазнаваць на вуліцах роднага Менска, і расказвае некалькі цікавых гісторый, калі знаёмствы з выпадковымі людзьмі прыносілі прыемныя эмоцыі, а таксама пра нядаўні выпадак, калі некалькі простых сказаў разбурылі ўсю цеплыню ад сустрэчы з земляком.


«Я ведаю, гэтыя песьні шмат каму дапамаглі». Лявон Вольскі пра віртуальны плэйліст беларускага палітвязьня

«Калі ў мяне запытаюцца: «Што ты зрабіў добрага ў жыцьці?», я адкажу: «Я напісаў песьні, якія дапамагалі людзям перажываць жахі РБшнае карнае сыстэмы»». Лявон Вольскі піша пра песьні, якія дапамагаюць выжыць у зьняволеньні, і пра тое, як зьмянялася сыстэма. Ад сярэдзіны 1990-х, калі яшчэ трэба было прыкласьці пэўныя намаганьні, каб стаць палітвязьнем, і да нашых дзён, калі дастаткова выпадковага лайка, каб трапіць за краты.



40 тысяч заяваў і даносаў для сучаснай «кнігі скаргаў і прапановаў»

У рубрыцы «Мама, не журыся!» на Budzma.org Лявон Вольскі піша пра ўзламаны сайт КГБ і прыгадвае выпадак з уласнага жыцця, калі афіцэр асобага аддзела спрабаваў схіліць яго да супрацы. Што з гэтага выйшла, далей у тэксце

Вандруем разам

Невядомыя старонкі гісторыі Глыбокага: вызначана месца, дзе ў пачатку ХХ стагоддзя ў Глыбокім прадавалі беларускія кнігі

У канцы 1913 года на апошняй старонцы «Нашай Нівы» пачалі друкавацца абвесткі са спісам месцаў, дзе прадаюцца беларускі каляндар і беларускія кнігі. Паводле тых абвестак, па-за Вільняй друкаваную прадукцыю па-беларуску можна было набыць у дзевятнаццаці гарадах і мястэчках

5 сядзібаў Аршаншчыны, пра якія вы не чулі

Склалі для вас машрут працягласцю каля 40 кіламетраў па сядзібах Аршанскага раёна: тут пабачым шыкоўную неагатычную рэзідэнцыю Любамірскіх ХІХ стагоддзя, сціплую драўляную сядзібу Васілеўскіх, колішні палац Лубенскіх, які сёння служыць часткова праваслаўным храмам, часткова крамай, ды шмат іншых цікавостак.


Топ-5 шляхецкіх пахавальных капліц, якія варта пабачыць

«Каменныя карункі» альбо «каменны крышталь» — так мясцовыя жыхары называюць Свята-Успенскую царкву ў Сар’і. І нездарма. Храм з’яўляецца сапраўднай архітэктурнай перлінай. Пабудаваны ён быў у якасці пахавальнай капліцы роду Лапацінскіх. Апроч згаданай царквы ў Сар’і, прапануем наведаць капліцу Наркевічаў-Едкаў у «Наваградскіх Афінах», неагатычную «кветку Палесся» Ажэшкаў у Закозелі, капліцу-пахавальню Мілашаў у Ідолце ды капліцу Скірмунтаў у Моладаве. Кожная з іх — сапраўдны твор мастацтва са сваёй адметнай гісторыяй.

Навіны "Будзьма"

Рассылка навінаў