У суботу, 7 сакавіка, у Вільні адкрываецца фотавыстава Ірыны Сухій «Вылучанае. Забытае».
1987, Вільня: кірмаш Казюкас, твары мінакоў, рэчы на прылаўках, прадметы побыту. Гэтыя фотаздымкі - фрагменты часу, візуальныя сляды, якія раствараюцца ў патоку гарадскога жыцця.
Аўтарка не памятае абставін фатаграфавання - ні прычын, ні маршрутаў, ні размоў. Страта асабістых каментарыяў пакідае гледачу чысты вобраз.
Пры адсутнасці памяці ёсць прастора для інтэрпрэтацыі: кожнаму твару можна надаць гісторыю, кожнаму жэсту - сэнс.
Гэтыя здымкі не прэтэндуюць на тое, каб быць хронікай. Яны фрагментарныя, часам інтуітыўныя, часта імпульсіўныя - як візуальны дзённік без тэксту. Сёння яны чытаюцца як дакумент эпохі, хоць у момант фатаграфавання яны, хутчэй за ўсё, былі проста фіксацыяй прысутнасці, жэстам назірання.
Фатаграфіі Ірыны Сухій характарызуюцца свабоднай кампазіцыяй, смелай зерністасцю, выпадковым святлом і блізкасцю да цела і аб'екта. За гэтай спантаннасцю хаваецца далікатны архіў часу, зафіксаваны ў пераходны момант.
Так узнікае архіў, які перажыў памяць. Калі кантэкст знікае, вобраз пачынае гаварыць самастойна - пра час, пра горад, пра зменлівыя эпохі.
Гэта выстава пра паўсядзённае жыццё на парозе пераменаў - пра людзей, якія яшчэ не ведаюць, што іх свет хутка стане перажыткам мінулага.
Ірына Сухій - беларуская экаактывістка, грамадская дзяячка і фатографка, якая больш за трыццаць гадоў прысвяціла ахове навакольнага асяроддзя і прасоўванню ўстойлівага развіцця. З 2021 года жыве ў Літве.
Выстава працуе да 12 красавіка.